Рэдкалегія

Янковяк Міраслаў – галоўны рэдактар (г. Прага, Чэхія)

Доктар хабілітаваны (2023, Універсітэт імя М. Каперніка ў Торуні)

Выпускнік кафедры беларускай філалогіі (2003) і Паланістыкі (2003) Варшаўскага ўніверсітэта.

У 2008 г. абараніў кандыдацкую дысертацыю ў галіне гуманітарных навук (Інстытут славістыкі Польскай акадэміі навук). Навуковы супрацоўнік Інстытута славістыкі Чэшскай акадэміі навук. З’яўляецца аўтарам 6 манаграфій (1 у суаўтарстве) і 1 слоўніка, сурэдактарам 3 калектыўных манаграфій і аўтарам больш за 100 артыкулаў у галіне мовазнаўства, культуралогіі, гісторыі і паліталогіі.

Навуковыя інтарэсы тычацца беларускай мовы па-за межамі Беларусі, пераважна ў краінах Балтыі, ідэнтычнасці і гісторыі беларусаў у Латвіі і Літве, палякаў у Латвіі і беларуска-польскага моўнага і культурнага памежжа.

https://orcid.org/0000-0001-6212-1463

Каралёў Максім – заснавальнік Штогодніка, выканаўчы рэдактар (г. Віцебск, Беларусь / г. Варшава, Польшча)

Магістр педагогікі (2007, Віцебскі дзяржаўны ўніверсітэт імя П. Машэрава)

Заснавальнік навуковага часопіса (2012), каардынатар навукова-даследчага праекта “Латышы і беларусы: разам праз стагоддзі”. Доўгі час працаваў на кафедры сацыяльна-гуманітарных навук Віцебскага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта. Зараз – дактарант Школы доктарскай Антрапас Інстытутаў Польскай акадэміі навук (Інстытут гісторыі ПАН).

З’яўляецца аўтарам 9 манаграфій (7 у суаўтарстве), больш 70 навуковых артыкулаў.

Навуковыя інтарэсы тычацца нацыянальнай палітыкі ў краінах Усходняй Еўропы (ад сярэдзіны XIX ст. да сучаснасці); становішча латышоў і палякаў на беларускіх землях, а таксама беларусаў у Латвіі ў міжваенны перыяд; гістарычнай памяці і гістарычнай палітыкі.

https://orcid.org/0000-0001-5365-8365

Бекерэ Крысціна ‒ доктар гісторыі (г. Рыга, Латвія)

PhD (2020, Латвійскі універсітэт)

Навуковы супрацоўнік Латвійскага ўніверсітэта, факультэт гуманітарных навук. Галоўны рэдактар ​​“Latvijas Universitātes Žurnāls. Vēsture” (“Часопіс Латвійскага ўніверсітэта. Гісторыя”).

Навуковыя інтарэсы: гісторыя дыяспары; латышская дыяспара; адносіны радзімы і дыяспары; палітычная дзейнасць латышскай дыяспары ў 1945‒1991 гг.

https://orcid.org/0000-0002-4401-9892

Васілевіч Ганна ‒ доктарская ступень у міжнародных стасунках і эўрапейскіх студыях (г. Прага, Чэхія)

Доктарская ступень у міжнародных стасунках і эўрапейскіх студыях (2015, Metropolitan University / Інстытут міжнародных адносін у Празе)

З’яўляецца старшынёй праўлення Міжнароднага цэнтра даследаванняў этнічнай і моўнай разнастайнасці (ICELDS) ў Празе (Чэхія). Працавала ў Еўрапейскім цэнтры па справах меншасцей (ЕСМІ). Абараніла дысертацыю па беларускай нацыянальнай ідэнтычнасці.

Актыўна ўдзельнічала ў грамадскім і культурным жыцці беларускай дыяспары ў Празе, ініцыявала працэс прызнання беларусаў нацыянальнай меншасцю ў Чэшскай Рэспубліцы.

Даследчыя інтарэсы ўключаюць нацыянальную ідэнтычнасць, нацыянальныя і рэлігійныя меншасці, дыяспары і адносіны з этнічна-роднаснымі краінамі, моўную разнастайнасць, а таксама пытанні роўнасці і недыскрымінацыі з акцэнтам на мову і этнічную прыналежнасць.

https://orcid.org/0000-0002-3379-9651

Габранава Юлія – доктар філалогіі (г. Рыга, Латвія)

Доктар філалагічных навук (2016, Ліепайскі ўніверсітэт).

Навуковы супрацоўнік Латвійскага ўніверсітэта (член праўлення Цэнтра багемістыкі і паланістыкі), член Латвійскага камітэта славістаў, аўтарка больш за 20 артыкулаў у галіне кантрастыўнай лінгвістыкі.

Сфера навуковых інтарэсаў: першы беларуска-латышскі і латышска-беларускі слоўнік, перыядычныя выданні, якія выходзілі ў Латвіі ў першай палове 20-га стагоддзя і інш. Даследуе складаную дынаміку беларуска-латышскага моўнага ўзаемадзеяння і яго значэнне для культурнай ідэнтычнасці і спадчыны. Сцвярджае, што беларуская мова ў Латвіі складае важны аспект культурнай і гістарычнай спадчыны, адлюстроўваючы жыццяздольнасць беларускай ідэнтычнасці за межамі яе этнічнай прарадзімы.

Грыбоўскі Юры – доктар хабілітаваны гісторыі (г. Варшава, Польшча)

Доктар хабілітаваны (2012, Інстытут палітычных штудый ПАН)

Гісторык, прафeсар Варшаўскага ўніверсітэта. Працуе ў Інстытуце міжкультурных даследаванняў Цэнтральнай і Усходняй Еўропы Варшаўскага ўніверсітэта.

Аўтар больш за 270 навуковых публікацый, у тым ліку 11 манаграфій. Лаўрэат шматлікіх польскіх і замежных грантаў і ўзнагарод, у тым ліку стыпендый часопіса “Polityka” і Міністэрства навукі і вышэйшай адукацыі Польшчы для выбітных маладых даследчыкаў. Акрамя таго, адзначаны медалём Pro Memoria.

Даследуе вайсковую, палітычную і рэлігійную гісторыю Беларусі ХХ стагоддзя. Прадметам асаблівай навуковай зацікаўленасці з’яўляецца гісторыя беларуска-польскіх узаемадачыненняў, беларускай дыяспары і беларускага незалежніцкага руху. Вывучае таксама гісторыю Праваслаўнай царквы ў Польшчы і Беларусі.

http://orcid.org/0000-0002-7359-487X

Екабсонс Эрык – доктар гісторыі (г. Рыга, Латвія)

Доктар гісторыі (1995, Латвійскі ўніверсітэт)

Прафесар кафедры гісторыі і археалогіі Латвійскага ўніверсітэта, правадзейны член Акадэміі навук Латвіі.

Аўтар больш за 30 кніг, выдадзеных у Латвіі і за мяжой, больш за 300 навуковых артыкулаў і г.д. Быў экспертам Латвійскага навуковага савета. З’яўляецца членам рэдкалегіі 5 латвійскіх і 17 замежных навуковых часопісаў, у рамках навуковых і педагагічных праектаў гасцяваў ва ўніверсітэтах Польшчы, Украіны, Беларусі. Узнагароджаны польскім Залатым Крыжам Заслуг, польскім Ордэнам Заслуг, латвійскім Ордэнам Трох Зорак.

Сфера яго навуковых інтарэсаў ‒ палітычная і ваенная гісторыя Латвіі і рэгіёну (Польшча, Літва, Эстонія, Расія, Украіна, Беларусь) у першай палове ХХ ст.

https://orcid.org/0000-0002-4961-106X

Някрасава Таццяна ‒ магістр педагогікі, рэдактар англамоўных тэкстаў (г. Віцебск, Беларусь)

Някрасава Таццяна (Віцебск, Беларусь)

Магістр педагогікі (2010, Віцебскі дзяржаўны ўніверсітэт імя П.М. Машэрава). Магістр менеджмента ў сферы культуры (2012, МВШСН).

Незалежная даследчыца, сузаснавальніца турыстычнай кампаніі.

Аўтарка больш як 20 артыкулаў.

Навуковыя інтарэсы тычацца развіцця трансгранічнага беларуска-латвійскага турызму, магчымасцяў выкарыстання этнакультурнай асновы і анімацыйнай дзейнасці ў забеспячэнні трансгранічнага турызму, уплыву турызму на сацыяльныя працэсы (мабільнасць і засваенне прасторы і часу), трансмежнай сацыякультурнай турыстыкі, транснацыянальнай культуры турызму, нацыянальнай кухні як элемента падарожжаў і адпачынку.

Пушкін Ігар – кандыдат гістарычных навук (г. Магілёў, Беларусь)

Кандыдат гістарычных навук (2002, Інстытут гісторыі НАН Беларусі). Дацэнт.

Працуе на кафедры сацыяльна-гуманітарных дысцыплін Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта харчовых і хімічных тэхналогій.

Даследуе кадры прамысловасці савецкай Беларусі, ўдзел нацыянальных меншасцей Беларусі ў грамадска-палітычным і культурным жыцці ў ХХ ст., мінулую і сучасную гісторыю Беларусі і горада Магілёва, антысавецкі ўзброены супраціў 1920–1930-х гадоў.

Даследуе кадры прамысловасці савецкай Беларусі, ўдзел нацыянальных меншасцей Беларусі ў грамадска-палітычным і культурным жыцці ў ХХ ст., мінулую і сучасную гісторыю Беларусі і горада Магілёва, антысавецкі ўзброены супраціў 1920–1930-х гадоў.

https://orcid.org/0000-0003-1845-1515

Скеп’ян Ніна ‒ кандыдат гістарычных навук (г. Прага, Чэхія)

Кандыдат гістарычных навук (2008, Інстытут гісторыі НАН Беларусі)

Сузаснавальніца і старшыня Беларускага інстытута ў Празе. Працавала ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь на пасадзе старэйшага навуковага супрацоўніка і ўдзельнічала ў музеефікацыі Мірскага замка. Выкладала ў Карлавым універсітэце на філасофскім факультэце.

Яе даследчыя інтарэсы ўключаюць гісторыю дзяржаўных інстытутаў у Сярэднявеччы і Новым часе, уплыў найвышэйшых ураднікаў на развіццё грамадства, сацыяльную гісторыю, а таксама спосабы рэпрэзентацыі эліт і фарміраванне магнацкіх латыфундый.

https://orcid.org/0000-0003-1536-3931